Fotoğrafın Fısıldadıkları

Fotoğraf çeken bir adam

Fotoğraf, çoğu zaman bir anı sakladığını söyler. Oysa sakladığı şey çoğu zaman an değil, o ana yüklediğimiz duygudur. Bir fotoğrafa baktığımızda gördüğümüz ilk şey görüntüdür; ikinci şey ise sessizliktir. Çünkü fotoğraf konuşmaz gibi yapar. Ama uzun süre bakıldığında, en çok o konuşur. Fotoğraf, zamanı durdurmaz. Sadece zamanın bir daha geri gelmeyeceğini hatırlatır. Bir yüzün donmuş gülümsemesi, bir sokak köşesinde yakalanmış gölge, bir pencere önünde duran siluet… Hepsi yaşanmış bir ânın içinden değil, artık yaşanamayacak bir yerden seslenir. Fotoğraf bu yüzden hem güvenlidir hem acımasız. O anı değiştirme şansı vermez; sadece bakma izni verir.

Fotoğrafın En Büyük Yanılsaması

Fotoğraf, gerçeği gösterdiğini iddia eder. Ama aslında seçerek gösterir. Kadrajın dışında kalanlar, fotoğrafın asıl hikâyesidir. 

- Kim gülümserken neyi sakladı?

- Bu kare çekilmeden önce ne söylendi, sonra ne sustu?

Fotoğraf her zaman eksiktir. Ve belki de bu yüzden bu kadar ikna edicidir.

Fotoğraf çeken insanlar 

Nesnelerin Dili’nde Fotoğraf

Bu seride pencere konuştu, ayna sustu, saat hatırlattı. Fotoğraf ise tanıklık eder.

Ama tarafsız bir tanık değildir. Kimin elinde çekildiyse, onun bakışıyla konuşur. Aynı an, başka bir gözde bambaşka bir fotoğrafa dönüşebilirdi. Fotoğraf bu yönüyle bir nesne olmaktan çok, bir hafıza aracıdır. Ama hafıza gibi; eksik, kırılgan ve seçicidir.

Albümlerde Saklanan Zaman

Eski fotoğraf albümleri, geçmişin düzenli bir arşivi değildir. Onlar, hatırlamak istediklerimizin rafıdır. Bazı fotoğraflar defalarca bakılır. Bazıları ise sayfa arasında sessizce unutulur. Çünkü her fotoğraf aynı cesareti istemez. Bakmak da bir yüzleşmedir.

Fotoğrafın Fısıltısı

Fotoğraf şunu söyler:

“Ben olanı değil, hatırladığınım.”

Bu yüzden bir fotoğrafa her baktığımızda, aslında aynı şeye bakmayız. Biz değiştikçe, fotoğraf da değişir. Sabit olan tek şey görüntüdür; anlamı değil.

Fotoğraf, zamanı tutmaz.

Ama zamana dokunur.

Ve bazen, hiç konuşmadan şunu fısıldar:

“Bu an geçti.

Ama sen hâlâ buradasın.”

FİLDİŞİ KULEDE IŞIK HALA YANIYOR.

⬅ Önceki yazı Sonraki yazı ➡

Nesnelerin Dili | Seri Yazılar

• Nesnelerin Dili I – Mendilin Söylediği
• Nesnelerin Dili II – Açık İşaretler
• Nesnelerin Dili III – Yelpazenin Anlattığı
• Nesnelerin Dili IV – Mektubun Sessiz Kuralları
• Nesnelerin Dili V – Yüzüğün Hatırlattığı
• Nesnelerin Dili VI – Pencerenin Söylediği
• Nesnelerin Dili VII – Kapının Anlattıkları
• Nesnelerin Dili VIII – Çiçeklerin Anlamları
• Nesnelerin Dili IX – Gülün Fısıldadığı
• Nesnelerin Dili X – Fotoğrafın Fısıldadıkları

 

 

Sitede kullanılan görseller tanıtım ve bilgilendirme amaçlıdır. Telif hakkı ihlali olduğunu düşündüğünüz bir içerik için iletişime geçebilirsiniz.