Gülün Fısıldadığı

Osmanlı’da Nesnelerin Dili – IX

 

Fildişi kulemdeki lambanın altından bildiriyorum:

Bildiklerimin bende bıraktığı izleri kayda geçirmek için buradayım.

 

Portland international rose test garden

Gül, bir çiçekten çok bekletilmiş bir sözdür. Söylendiği anda değil; sustuğu yerde anlam kazanır. Bir masanın köşesinde unutulduğunda, bir kitabın arasında saklandığında, bir vazoda günlerce sessiz kaldığında konuşur. İnsan çoğu zaman kelimeleri toparlayamaz; gül, bu eksikliği üstlenir.

black rose

Rengi

Niyetin en yalın hâlidir. Kırmızı gül, kalbin cesaretini taşır; itirafın acele etmeyen biçimidir. Beyaz gül, temiz bir başlangıcın, gecikmiş bir özrün kapısını aralar. Pembe gül, yüksek sesle sevmeyenlerin dilidir; şefkati bağırmadan anlatır. Sarı gül, dostluğun neşesini getirirken araya giren mesafeyi de ima eder. Mor gül, ilk bakışta tutulan nefesi, gizemin çekimini saklar. Siyah gül, bir kapanışın ağırlığını taşır; vedanın soğukluğundan çok direncini anlatır. Mavi gül ise ulaşılmaz olanı, dile getirilemeyen bir arzuyu temsil eder.

Rose-thorns

Gülün Dikenleri

Sevginin süsü değildir; sınırıdır. Yakınlığın dikkat istediğini, her dokunuşun iz bıraktığını hatırlatır. Gül, incitmek için değil; özenle tutulmak için dikenlidir. Sevilmenin bir sorumluluğu olduğunu fısıldar.

Gül Koklayan Fatih - Nakkaş Sinan Bey

Kokusu

Zamana direnir. An geçer, koku kalır. Hatıralar gibi görünmez ama inatçıdır. Bu yüzden gül, verildiği günden çok sonra da konuşur. Bir çekmecede saklanmışsa beklenmiştir; atılmamışsa vazgeçilmemiştir. Gül, kaybolduğunda değil; saklandığında anlamını büyütür.

Knop rose

Taze Bir Gül

Umudun hâlâ ayakta olduğunu söyler. Solmuş bir gül, geç kalınmış cümlelerin tanığıdır; yarım bırakılanların sessiz kaydıdır. Atılamayan her gül, tamamlanamayan bir sözün yerine geçer.

Gül, sevginin zarafetini anlatmaz; niyetini ve sorumluluğunu hatırlatır. Dokunmadan önce düşünmeyi, vermeden önce tartmayı ister. İnsan sustuğunda, gül devreye girer; çoğu zaman söylediğinden çok susturduğuyla hatırlanır.

 

Bu yazı, ‘’Osmanlı’da Nesnelerin Dili’’ serisinin yedinci yazısıdır.

 

 

FİLDİŞİ KULEDE IŞIK HALA YANIYOR.

⬅ Önceki yazı Sonraki yazı ➡

Nesnelerin Dili | Seri Yazılar

• Nesnelerin Dili I – Mendilin Söylediği
• Nesnelerin Dili II – Açık İşaretler
• Nesnelerin Dili III – Yelpazenin Anlattığı
• Nesnelerin Dili IV – Mektubun Sessiz Kuralları
• Nesnelerin Dili V – Yüzüğün Hatırlattığı
• Nesnelerin Dili VI – Pencerenin Söylediği
• Nesnelerin Dili VII – Kapının Anlattıkları
• Nesnelerin Dili VIII – Çiçeklerin Anlamları
• Nesnelerin Dili IX – Gülün Fısıldadığı
• Nesnelerin Dili X – Fotoğrafın Fısıldadıkları

 

 Kaynak: Black Rose (KPFC), Fotoğraf: Eline Rose, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons.

Knop Rose 'La Sevillana'. Locatie, Tuinen Mien Ruys 02, Fotoğraf: Dominicus Johannes Bergama, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons.

Rose Thorns, Fotoğraf: Rude, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons.

Sitede kullanılan görseller tanıtım ve bilgilendirme amaçlıdır. Telif hakkı ihlali olduğunu düşündüğünüz bir içerik için iletişime geçebilirsiniz.